sunnudagur, 14. desember 2008

Tölvupóstmenn og bloggarar flýti sér hægt

Það var sagt í Englandi um suma menn að þeir ættu ekki að eiga frímerki heima hjá sér. Þetta voru þeir, sem hætti til í reiði eða uppnámi að skrifa bréf og póstleggja, sem þeir sáu svo eftir næsta dag, þegar bréfið var komið í póst og á leið til viðtakanda.

Það er gott að hafa næði að hugsa sig um áður en orð fljúga. Þetta gildir líka um bloggið og tölvupóstinn, rafritin, sem menn senda iðulega frá sér að óathuguðu máli. Þingmaður Framsóknar og borgarfulltrúi Vinstri-grænna hafa báðir ýtt á senditakkann áður en þeir skoðuðu nánar hvað var á leið úr tölvu þeirra og til hverra.

Orð geta flogið líkt og örvar og hæfa viðtakanda. Þá er of seint að iðrast og skotinni ör verður aldrei snúið við.

Engin ummæli: