"Í þessu samhengi má nefna að skuldir ríkisins munu vaxa úr rúmum 300 milljörðum króna árið 2007 í rúma 1700 milljarða árið 2010 eða um nærri eina landsframleiðslu - 1400 milljarða króna. Þar er þó ekki ein króna vegna Icesavemálsins því sú upphæð telur ekki fyrr en eftir 7 ár, 2016.
En stærstu póstarnir í skuldunum eru þessir:
- 350 milljarðar eru vegna halla ríkissjóðs
- 350 milljarðar vegna lána vinaþjóða til þess að styrkja gjaldeyrisforðann
- 300 milljarðar vegna endurfjármögnunar banka og fjármálafyrirtækja
- 150 milljarðar vegna gengisþróunar á eldri lánum
- 300 milljarðar vegna Seðlabanka Íslands, til að forða gjaldþroti hans. Skuld ríkisins vegna afskrifaðra lána Seðlabanka Íslands jafngildir þreföldum niðurskurði fjárlagahallans á milli áranna 2009 og 2010
Vegna þessara vaxandi skulda er vaxtakostnaður ríkisins orðinn næst stærsti liður fjárlaga á eftir útgjöldum til félags- og tryggingamála, um 100 milljarðar króna. Þessi vaxtabyrði ríkisins mun að lokum verða stærsti útgjaldaliður fjárlaga ef ekkert er gert."
Þetta kveikir athugasemdir:
- 350 milljarða vegna halla á ríkissjóði verður einfaldlega að afla með niðurskurði á næstu árum.
- 350 milljarða lán til að styrkja gjaldeyrisforðann verða í sjóði og væntanlega á vöxtum.
- 300 milljarðar til endurfjármögnunar banka verður eign, sem vonandi má selja ábyrgum aðilum.
Þá eru eftir 150 milljarðar vegna gengisþróunar á eldri lánum og 300 milljarða mistök Seðlabankans, sem sannanlega verður að telja til sértækra skulda, sem ekki verður flúið frá, leyst með öðrum hætti, gert að seljanlegri bankavöru eða geymt á reikningi.
Við erum því að tala um 450 milljarða vanda, ekki satt, en ekki 1.700 milljarða?
1 ummæli:
ég held að allir séu að reikna sig til andskotans með skuldir ríkisins - en þetta er hárrétt hjá þér. Ef tekið er lán til að leggja í banka kemur eign á móti skuldinni.
Blár
Skrifa ummæli