Við gerum kröfur til fjölmiðla. Þeir eru fræðslustofnanir almennings, sem hafa þá skyldu að vera upplýsandi og fræðandi - og svo mega þeir hafa skemmtanagildi í bland. Því miður eru þeir líka uppfullir af fólki, sem hefur frá litlu að segja og kann hvorki til verka né er upplýst um þau mál, sem það fjallar um.
Í vikunni sagði einhver þeirra frá því að Rubert Murdoch fjölmiðlakeisari vildi "selja Dow Jones vísitöluna." Ég dreg ekki í efa að viðkomandi blaðamanneskja hafi vitað af því merka indexi, sem kennt er við Dow Jones útgáfufyrirtækið, sem meðal annars gefur út Wall Street Journal og selur alls kyns fjármálaupplýsingar í beinlínuáskrift. En fyrirtækið, sem Murdoch keypti fyrir fáum árum, og virðist nú vilja selja, er margt annað og miklu meira en vísitala hlutabréfaverðs á kauphöllinni í New York.
Það er lágmarkskrafa, þegar fólk er ráðið til fjölmiðla, að það hafi nauðsynlega og nokkuð víðtæka undirstöðuþekkingu á þeim sviðum, sem því er ætlað að fjalla um. Það er ekki nóg að líta á blaðamennsku sem lífsstíl. Þetta er ábyrgðarstarf á borð við kennarastarfið.
